به گزارش ایسنا، قیمت گازوئیل دریایی که در حال حاضر حدود ۱.۱۵ پوند در هر لیتر است، طی شش ماه گذشته بیش از دو برابر شده و باعث شده است که رفتن به دریا برای بسیاری از شناورهای ماهیگیری انگلیس دیگر صرفه اقتصادی نداشته باشد.

در همین حال، رقبای اروپایی آنها از اتحادیه اروپا یارانه سوختی به ارزش حدود ۳۵ سنت (۳۰ پنس) در هر لیتر دریافت می‌کنند که باعث می‌شود اعزام شناورهای فرانسوی به دریا سودآور باشد.

مایک کوهن، مدیر اجرایی «فدراسیون ملی سازمان‌های ماهیگیری»، به روزنامه تلگراف گفت: «ما شاهد آن هستیم که شناورهای فرانسوی از مقابل بنادر ما عبور می‌کنند و در مناطقی صید می‌کنند که ما به دلیل عدم دریافت حمایت دولتی، قادر به فعالیت در آنها نیستیم.»

هزینه‌های گازوئیل هم‌زمان با تشدید درگیری‌ها در خاورمیانه و افزایش قیمت نفت — که روز جمعه به حدود ۱۰۴ دلار در هر بشکه رسید — به‌شدت بالا رفته است. قیمت سوخت برای رانندگان نیز به دلیل نگرانی‌ها از احتمال محدود شدن صادرات گازوئیل توسط ایالات متحده، افزایش یافته است.

اما آقای کوهن خاطرنشان کرد که قیمت بالای گازوئیل دریایی به‌ویژه برای صیادان صدف «اسکالوپ» (صدف دوکفه‌ای) مشکل‌ساز است، زیرا بستر زیست این صدف‌ها در فواصل دوری قرار دارد و صید آن‌ها نیازمند سوخت بیشتری است.

او گفت: «صید اسکالوپ مصرف گازوئیل بسیار بالایی دارد، زیرا باید صدف‌ها را از بستر دریا لایروبی و جمع‌آوری کرد. کار به جایی رسیده است که آنها دیگر توان مالی رفتن به مناطق دورتر را ندارند.»

پس از برگزیت، شناورهای اروپایی حق صید در آب‌های انگلیس را به دست آوردند. علاوه بر یارانه‌های اتحادیه اروپا، شناورهای دانمارکی از حمایت‌های سوختی اضافی دولت خود نیز برخوردار می‌شوند.

اکنون فعالان صنعت ماهیگیری با ارسال نامه‌ای به دولت، خواستار دریافت حمایت شده‌اند.

بر اساس گزارش تلگراف، جیمی نیوتون که هفت شناور را از مبدا «بریکسهام» در منطقه «دوون» اداره می‌کند، گفت: «قیمت سوخت در شش ماه گذشته عملا دو برابر شده است.»

نیوتون به تازگی در نامه‌ای به «دیم آنجلا ایگل»، وزیر محیط زیست، و «استیون مورگان»، وزیر شیلات، خواستار حمایت فوری شد. در این نامه آمده است: «افزایش مداوم هزینه‌های سوخت، فشار مالی سنگینی را بر کسب‌وکارهای ماهیگیری تجاری در سراسر بریتانیا تحمیل می‌کند. سوخت یکی از بزرگ‌ترین هزینه‌های اجتناب‌ناپذیر در بهره‌برداری از شناورهای ماهیگیری است. صنعت ماهیگیری نمی‌خواهد تا زمانی که کسب‌وکارها تعطیل شوند، شناورها از کار بیفتند و ماهیگیران برای همیشه این حرفه را ترک کنند، نادیده گرفته شود.»