سردار سرتیپ پاسدار بهمن کارگر میگوید: دو نوع یادمان در بنیاد تعریف کردهایم. یک نوع، یادمان شهدای گمنام است که در سراسر کشور وجود دارد. نوع دیگر،یادمانهایی هستند که به نوعی یادگار دفاعمقدس هشت ساله هستند و در استانهای خوزستان،ایلام،کرمانشاه،کردستان،آذربایجانغربی،هرمزگان و بوشهر قرار دارند. ۵۷ یادمان نیز در میراث فرهنگی کشور ثبت شده است. در نشست هیئت امنایی که در زمان سپهبد شهید محمد باقری داشتیم، تصمیم گرفته شد ۱۰ یادمان که بازدید کمتری داشتند، بهعنوان یادبود در نظر گرفته شوند. در حال حاضر نزدیک به ۴۸ یادمان در سراسر این هفت استان داریم. برخی از یادمانهایی که در هرمزگان و بوشهر ساخته شدهاند، یادمانهای دریایی هستند. سرلشکر شهید تنگسیری نیز فرمانده راهیان نور و قرارگاه راهیان نور دریایی بود و امروزه سردارعظمایی، فرمانده نیروی دریایی سپاه، فرماندهی قرارگاه دریایی در استانهای هرمزگان و بوشهر را بر عهده دارد.
یادمانها هیچوقت حتی در زمان شیوع ویروس کرونا نیز تعطیل نشدند هر چند اعزامها تعطیل شد. یادمان یعنی جایی که تماموقت باز باشد؛ یادمانها ۲۴ ساعته باز هستند و در اختیار مردم قرار دارند.
در بحث راهیاننور دو نوع اعزام داریم: یک اعزام دستهجمعی است که معمولاً دانشآموزان، دانشجویان، برخی مؤسسات، وزارتخانهها و همچنین نیروهای مسلح، کادر و خانوادههایشان را اعزام میکنند. نوع دیگر، بازدیدهای خانوادگی و انفرادی است که با خودروهای شخصی انجام میشود. میتوان گفت حدود ۳۰ درصد بازدیدها از یادمانها توسط مردم با خودروهای شخصی انجام میشود. تمهیداتی نیز برای اسکان این افراد اندیشیده شده است. همانطور که برای اعزامهای دستهجمعی اسکان در نظر گرفتهایم، برای اعزام خانوادگی با خودروهای شخصی نیز تمهیدات لازم پیشبینی شده است. سامانهها و شماره تلفنهایی وجود دارد که افراد وقتی به نزدیکی یادمانها میرسند، میتوانند تماس بگیرند و ارتباط برقرار کنند و از امکانات موجود استفاده کنند. برای این افراد راوی نیز در نظر گرفته میشود. در اعزامهای دستهجمعی، معمولاً راوی در اتوبوس حضور دارد، اما برای کسانی که با خودروی شخصی عازم یادمانها میشوند، راوی در نظر گرفته شده است.
بازسازی یادمانها با حفظ هویت تاریخی
وضعیت یادمانها خوب است. البته به یکسری بازسازی نیاز داشتند چون زمان زیادی از احداث آنها گذشته بود. این بازسازیها با حفظ هویت اصلی آنها انجام شد. اگر قرار باشد در یک یادمان تغییری ایجاد کنیم، سیمای قبلی آن را تغییر داده نمیشود؛ بلکه زیرستاختهای مورد نیاز تامین میشود که این کار انجام شد. یکی از ملزومات این کار این است که سیمای یادمان تغییر نکند. تمامی یادمانها در وزارت میراث فرهنگی و گردشگری بهعنوان یادمانهای ملی به ثبت رسیدهاند و نگهداری آنها با بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاعمقدس و مقاومت است و بحث نگهداری ارتباطی با وزارت میراث فرهنگی ندارد.
مدیریت یادمانها هم با بنیاد است و ما بهرهبردارها را تعیین کردهایم. تعدادی از یادمانها در اختیار سپاه، تعدادی در اختیار ارتش و تعداد بسیار کمی، مثلاً دو یا سه یادمان، در اختیار فراجا قرار دارند. درباره یادمانها به دنبال این هستیم که بتوانیم از ظرفیت کلی وزارتخانهها، بانکها و مؤسسات بزرگ اقتصادی دولتی استفاده کنیم زیرا اداره این یادمانها واقعاً نیازمند هزینه است. از وجود این مجموعهها استفاده میکنیم تا بهعنوان اعضای هیئت امنای یادمانها بتوانند کمک کنند. استانداران چند استان کشور بهعنوان رئیس هیئت امنای این یادمانها تعیین شدهاند و قرار است همانند زمان جنگ که استانها به لشکرها و یگانهای استانی کمک میکردند، همین کار در مورد راهیان نور نیز انجام شود.
آییننامه آنها تصویب و اختیارات آن نیز تفویض شده است. در حال مذاکره با وزرا، استانداریها و صنایع بزرگ هستیم تا بتوانند برای نگهداری این یادمانها کمک کنند .نگهداری این یادمانها کار سختی است، زیرا در اقلیمهای مختلف قرار دارند. اقلیم خوزستان با ایلام متفاوت است، ایلام با کرمانشاه، کرمانشاه با کردستان و آذربایجانغربی متفاوت است و بوشهر و هرمزگان نیز شرایط خاص خود را دارند. ستاد مرکزی راهیان نور کشور هم به صورت شبانهروزی فعالیت میکند.
در حال حاضر اردوهای راهیان نور در حال انجام است. در فصلهای خنکتر، مانند زمستان و از اواسط پاییز به بعد، از یادمانهای مناطق گرمسیر مانند خوزستان، هرمزگان، بوشهر و حتی ایلام استفاده میشود. وقتی هوا گرم میشود، تقریباً از اواسط و اواخر بهار، تابستان و اوایل پاییز، سفرهای زائران راهیان نور بیشتر به مناطق غرب و شمالغرب انجام میشود. در حال حاضر کرمانشاه، کردستان و آذربایجانغربی پذیرای راهیان نور دانشآموزی و دانشجویی و حتی افرادی هستند که به صورت انفرادی با خودروهای شخصی به این مناطق میروند. حملات جنگهای اخیر اخیر موجب تعطیلی یادمانها نشد و هر چند تأثیر داشت. برخی یادمانها در این جنگ از جمله چندین خوابگاه و محل اسکان زائران راهیان نور مورد اصابت قرار گرفتند.
وجود ۳۶۸ یادمان شهدای گمنام در کشور
در سراسر کشور، ۳۶۸ یادمان شهدای گمنام داریم که آنها را ثبت کردهایم و در میراث فرهنگی نیز به ثبت رسیدهاند. تاکنون ۱۱ هزار و ۳۴۱ شهید گمنام در این ۳۶۸ یادمان تدفین شدهاند. نگهداری این یادمانها نیز یا هیئت امنا است. هر کدام از یادمانها ممکن است محل دفن یک، دو، سه یا حتی ۱۰ شهید گمنام باشد و ما همه اینها را یک یادمان میگوییم. مثلاً ۴۰۰۰ شهید گمنام که در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شدهاند، یک یادمان محسوب میشوند. بنابراین تعداد یادمانها به تعداد شهدا نیست. چندین سال است که برای هر یادمان یک شهید بیشتر اختصاص پیدا نمیکند. یکی از کارهای خوبی که انجام شده است تشییع شهدای گمنام به صورت سالانه در سالروز شهادت حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) در سراسر کشور است.
۳۷ موزه دفاع مقدس و مقاومت در سراسر کشور
یادمان و موزه به صورت زنجیروار به یکدیگر متصل هستند. امام شهید مصوب فرموده بودند که ۳۷ موزه دفاع مقدس و مقاومت در سراسرکشور داشته باشیم. ما ۳۱ استان داریم، اما مثلاً در خوزستان چهار موزه داریم؛ یک موزه در دزفول، یک موزه در آبادان، یک موزه در خرمشهر و یک موزه نیز در خود اهواز که اکنون در حال ساخت است. از این ۳۷ موزه، تاکنون ۲۹ موزه افتتاح شده و در حال فعالیت هستند. پنج موزه دیگر نیز تا پایان سال افتتاح خواهند شد که مربوط به کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی، طبس و خوزستان، یعنی اهواز، هستند. در کرمانشاه سه موزه داریم؛ یک موزه در گیلانغرب، یکی در مرصاد و یکی نیز در خود کرمانشاه در حال ساخت هستند. سه موزه دیگر نیز باقی میماند که تا سال ۱۴۰۷ در کردستان، بوشهر و هرمزگان آماده خواهد شد.
در ساخت موزه کارهای بسیار بزرگی انجام شده است. زمانی که فعالیت بنده در بنیاد شروع شد، در سالهای ۹۱ و ۹۲ یک موزه در تهران داشتیم که شهرداری تهران آن را ساخته بود. یک موزه نیز در همدان بود که شهید همدانی برای ساخت آن زحمت کشیده بودند. یک موزه در خرمشهر وجود داشت که از قدیم بود و یک موزه نیز، شهید حاج قاسم سلیمانی، در کرمان ساخته بودند. غیر از این چهار موزه، موزه دیگری وجود نداشت؛ اما در طول دهه گذشته ، بنیاد ۲۵ موزه را ساخت و افتتاح کرد. اگر این پنج موزه دیگر نیز ساخته شوند، ۳۴ موزه خواهیم داشت و سه موزه باقی میماند که در سال ۱۴۰۷ افتتاح خواهند شد. اگر ما بودیم، خودمان افتتاح میکنیم و اگر نبودیم، آیندگان میآیند و آنها را افتتاح میکنند.
وظیفه بنیاد در حوزه نشر سیاستگذاری است
وظیفه اصلی بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاعمقدس و مقاومت در حوزه نشر، سیاستگذاری است. سازمانهای دیگری نیز در این زمینه فعالیت میکنند؛ در مجموعه نیروهای مسلح، یعنی سپاه، ارتش و تا حدودی فراجا، حوزه هنری، حوزههای علمیه و دانشگاهها نیز این کار انجام میشود و محدودیتی وجود ندارد. در سال ۱۳۹۶ در محضر مقام معظم رهبری گزارشی که سپهبد شهید محمد باقری نیز حضور داشت،ارائه کردم. در موضوع کتاب عرض کردم که ما از سال ۹۱ و طی پنج سال چاپ کتاب را به بیش از ۱۰ برابر رساندیم که مقام معظم رهبری وقتی این موضوع را شنیدند، بسیار خوشحال شدند. من به ایشان عرض کردم که سالهای بعد بهتر خواهد شد.آن زمان، اگر درست در ذهنم باشد، چاپ کتاب را ۱۰ تا ۱۵ برابر کرده بودیم؛ یعنی نسبت به قبل ۱۰ تا ۱۵ برابر رشد کرده بود. حضرت آقا در سال ۹۷ در صحبتی که درباره خاطرهگویی داشتند، در حسینیه فرمودند کتاب باید صد برابر شود. ما در حال حاضر در بنیاد به رشد بیش از ۵۰ برابر رسیدهایم. یعنی چاپ بیش از ۱۳ هزار عنوان کتاب.
از سال ۶۹، یعنی از زمان راهاندازی بنیاد، تا سال ۹۰، مجموعاً ۸۲۰ عنوان کتاب به چاپ رسیده بود. اما از سال ۹۱ تا امروز، ۱۳ هزار و ۸۳۳ عنوان کتاب به چاپ رساندهایم یعنی در طول ۲۱ سال، ۸۲۰ عنوان کتاب و در طول ۱۴ سال، ۱۳ هزار و ۸۳۳ عنوان کتاب چاپ شده است که رقم بسیار بالایی است.
آمار سال ۱۴۰۴ نیز در حال تکمیل شدن است، اما از سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ سالانه بیش از ۲۰۰۰ عنوان کتاب چاپ کردیم. این اتفاق بزرگی بود. حضرت آقا ( رهبر شهید) فرمودند این کار را انجام دهید و این تقریباً کاری نشدنی بود که دوستان زحمت کشیدند و انجام دادند.
تا قبل از سال ۹۲ کتاب صوتی نداشتیم. از سال ۹۳ با تولید هفت عنوان شروع کردیم و در سال ۱۴۰۴، ۷۱۹ عنوان کتاب صوتی در بنیاد تهیه شده است. بعضیها اعتقاد داشتند ممکن است این کار دستنیافتنی باشد. خود شهدا کمک کردند. شهید باقری رئیس ما بود و ارتباط نزدیکی با ایشان داشتیم، اما از زمانی که شهید شد، ارتباط ما با شهید باقری بیشتر شده و بیشتر به ما کمک میکند. امیر سپهبد شهید موسوی نیز همینطور هستند.
باید به تعداد شهدای هشت سال دفاع مقدس و شهدای دو جنگ، رزمندگان، جانبازان و آزادگان و همچنین رزمندگان و فرماندهانی که در هوافضا و تنگه هرمز دفاع میکنند و جانبازان این جنگ، کتاب داشته باشیم. مهمترین مسئله این است که کتابهایی که در بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاعمقدس چاپ میشوند، باید مستند باشند. یعنی اگر کسی خاطراتش را گفت و یک واقعه را تعریف کرد، این خاطره باید با اسناد و مدارک موجود در بنیاد حفظ آثار و مقاومت تطبیق داده شود تا تحریفی صورت نگیرد. ضمن اینکه ممیزی و ارزیابی کتابهای دفاع مقدس و مقاومت نیز بر عهده بنیاد حفظ آثار است. اگر هر کتابی بخواهد در کشور چاپ شود و برای دریافت مجوز به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برود، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کتاب مربوط به دفاع مقدس و مقاومت را برای ممیزی و ارزیابی به اینجا ارسال میکند. بنابراین نظارت و ارزیابی کتابهای دفاعمقدس و مقاومت با بنیاد است.
وظیفه اصلی بنیاد ، سیاستگذاری است؛ یعنی هدایت، حمایت، هماهنگی و نظارت. اما در جاهایی که دیگران وارد نمیشوند، ما وارد میشویم. ما مسئول فیلمسازی نیستیم. حتی در حوزه کتاب که وارد شدهایم، مسئولیت اصلی با جای دیگری است؛ اما اجازه نمیدهیم کاری روی زمین بماند .برای مثال، دوستان ما در حوزه فضای مجازی، در سازمان فضای مجازی، کارهای بسیار خوبی انجام میدهند. یا برخی مراسمها مانند برنامههای مربوط به پیشکسوتان که در هفته دفاع مقدس انجام میشود را ما انجام میدهیم، اما تلاش میکنیم این مسئولیتها بهتدریج به مجموعههای دیگر منتقل شود؛ مثلاً نیروهای مسلح خودشان این کار را انجام دهند و سازمانها نیز آن را دنبال کنند. در حوزه کتاب نیز حوزه هنری امروز کارهای بسیار خوبی انجام میدهد. مؤسسات دیگری نیز در این حوزه فعالیت میکنند و نیروهای مسلح هم کارهای خوبی انجام میدهند. بنابراین ما وقتی دیدیم اینجا نیاز به کمک وجود دارد، وارد شدیم.
ضرورت تقویت فیلمنامهنویسی
یکی از اشکالاتی که در ساخت فیلم در کشور وجود دارد، البته نه فقط در موضوع دفاعمقدس؛ این است که فیلمنامههای قوی نداریم. معمولاً اگر فیلمنامه قوی باشد و یک کارگردان خوب کار را انجام بدهد، فیلم خوبی تولید میشود. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید افرادی را برای تحصیل و آموزش فیلمنامهنویسی در داخل کشور کمک کند و حتی به خارج از کشور اعزام کند تا آموزش ببینند.
فیلمنامهنویسی تخصص میخواهد و در عین حال عشق هم میخواهد. در مسائل هنری اگر کسی عشق نداشته باشد، نمیتواند توفیق داشته باشد. در هر کار هنری، تخصص لازم است، اما فرد باید عاشق کارش هم باشد. یکی کارگردان میشود، یکی فیلمنامهنویس و دیگری فیلمبردار یا عکاس. عکاسی ممکن است یک شغل باشد، اما عشق و علاقه نیز لازم دارد. اگر عشق و علاقه وجود داشته باشد، آن فرد پرورش پیدا میکند؛ اما اگر عشق و علاقه نباشد، در همان سطح میماند. فیلمهایی را که در کشورهای مختلف ساخته میشوند، ببینید. مثلاً هالیوود و بالیوود هند در این حوزه فعالیت میکنند. کرهایها نیز توفیقات بسیار بالایی داشتهاند و امروزه بخش زیادی از فیلمها و سریالها کرهای هستند. آنها با ساخت فیلم، در واقع یک بازیابی تاریخی نیز انجام میدهند. حتی افسانههای خودشان را میآورند و به مردم خودشان و حتی دیگران عرضه میکنند و با این کار حماسهسازی میکنند. زمانی که خدمت مقام معظم رهبری( رهبری شهید) بودیم، ایشان فرمودند شما دفاع مقدس را دارید، این تاریخ درخشان ایران را دارید، اما نمیتوانید آن را تبدیل به فیلم کنید. خیلی از کشورها تاریخ ندارند، ولی با افسانههای خود تاریخ میسازند. این مسئله بسیار مهم است. به نظر من کشور ما باید در حوزه فیلم سرمایهگذاری بسیار زیادی انجام دهد؛ از هر نظر. اساس و پایه اصلی این کار، به نظر من فیلمنامهنویسی است که باید تقویت شود و بعد با سرمایهگذاری میتوان در حوزه فیلم اقدام کرد.
ضرورت روایت هنری جنگهای ۱۲ روزه و رمضان
در دفاعمقدس هشتساله،حزب بعث بهعنوان رژیم حاکم با ما میجنگید، در آن زمان سینما و هنر آنچنانی نداشت.اما امروز ما با کشوری میجنگیم که به ما حمله کرده است؛ یعنی ایالات متحده آمریکا که دارای سینما و هنر سینما در سطح بالاست و در حوزههای مختلف هنری نیز در سطح بالایی قرار دارد. رسانههای مختلف و قدرتمندی دارد و قویترین آژانسهای خبری دنیا در اختیار آمریکاییهاست که پشتوانه آنها صهیونیستها هستند. یقین داشته باشید که همین الان در هالیوود درباره جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان فیلم میسازند و حماسهای را که مردم ایران آفریدند، به نفع خودشان و از طرف خودشان روایت و در دنیا منتشر میکنند. ما چه کار کردهایم؟ باید سریع اقدام کنیم.
درباره جنگ ۱۲ روزه چند مستند یا کارهای کوچک ساخته شده است، اما باید دولت سرمایهگذاری کند. باید برای جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، حتماً در حوزه فیلم چند اثر فاخر تولید کنیم؛ این آثار را مردم خودمان ببینند و سپس آنها را در خارج از کشور نمایش بدهیم. جنگ اخیر، سرشار از سوژههای سینمایی است که میتوان از آنها سناریو و فیلمنامه استخراج کرد. مدرسه میناب یک سوژه بسیار مهم است. درباره ناو «دنا» نیز من به دوستان ارتش پیشنهاد دادم که در این زمینه سرمایهگذاری کنند. حمله به مراسم عروسی که در سیریک اتفاق افتاد یا ورزشگاه «لامرد» که آن جنایت بزرگ در آن انجام شد، از دیگر سوژههای مهم هستند. همچنین خانوادههایی که اعضای آنها به شهادت رسیدند، سوژههای بسیار مهمی هستند.
به نظر من در حوزه سینما در کشور کمکاری صورت میگیرد و باید سرمایهگذاری کنیم. یقین داشته باشید که حداقل ۱۰ تا ۲۰ فیلم سینمایی و سریال توسط غربیها و آمریکاییها درباره این جنگها ساخته خواهد شد تا جنایتهای خودشان را توجیه کنند، توجیه کنند. آنها ممکن است صحنهها را تغییر دهند و وارد تحریف شوند و در آن صورت ما در حالت انفعال قرار میگیریم. باید سریع اقدام کنیم. حمله به مراسم عروسی توسط آمریکا، میتواند سوژه خوبی برای ساخت فیلم باشد؟. ما در حال جنگ بودیم، آن هم در تنگه هرمز، در خط مقدم، اما مردم ما عروسی گرفته بودند. یکی از تحلیلگران غربی میگفت مردم ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی را به مسخره گرفتهاند؛ مردم با نوع زندگی کردنشان دارند مقاومت میکنند.
در همین جنگی که اتفاق افتاد مردم زندگی خودشان را ادامه دادند؛ عروسی گرفته شد، مراسم ختم برگزار شد، مهمانی برگزار شد و ... . خط مقدم کجاست؟ خط مقدم، جبهه ماست. ممکن است مشکلات اقتصادی وجود داشته باشد، اما مردم زندگی میکنند. مردم ایران فوقالعادهاند. اگر کسی نمونهای از چنین مردمی در تاریخ دارد، بیاورد. من تاریخ زیاد مطالعه میکنم و به نظرم حتی در تاریخ خود ایران نیز نمونهای از این مردم وجود نداشته است. همین مردم ۲۰۰ شب به خیابان آمدند. کسی هم به آنها نگفت بیایید. اگر کسی ادعا میکند که ما مردم را به خیابان آوردیم، حتماً دروغ میگوید. مردم خودشان آمدند. خیلیها تلاش کردند و شیطنت کردند تا به مردم بگویند نیایید و به خانههایتان بروید و در خیابان نباشید؛ اما مردم ایستادند.
در روایت مادرانی که عزیزان خود را از دست دادند سوژههای زیبایی وجود دارد؛ مثل آن مادری که هشت نفر از اعضای خانوادهاش شهید شدند. چند بار هم با او مصاحبه کردند.وقتی با این مادر صحبت میکنیم، میبینیم که خودش هر شب در خیابان است. هشت نفر از فرزندان و نوههایش شهید شدهاند. اینکه برای یک نفر چنین اتفاقی بیفتد، یک سوژه بسیار مهم و تأثیرگذار است.کارهایی که در معراج شهدا انجام شده نیز بسیار مهم است.
معراج شهدای جنگ ۱۲ روزه و بهویژه جنگ رمضان، مسئولیتش با بنیاد حفظ آثار بود.در تهران دو معراج داشتیم؛ یکی در بهشت زهرا (س) و یکی در خیابان بهشت. در همه استانهای ما و مراکز استانها نیز معراج شهدا وجود داشت.اتفاقات زیبایی در این معراجها افتاده است. در معراج همین خیابان بهشت یا خود بهشت زهرا (س)، بچهها فیلمبرداری کردهاند و فیلمهای بسیار خوبی وجود دارد. این تصاویر فوقالعاده هستند و میتوان از آنها استفاده کرد.
تبدیل کتابهای دفاعمقدس به آثار صوتی و رمان
توصیه میکنیم کتابهای فاخر به آثار مختلف تبدیل شوند. برخی از کتابها در جاهای دیگر تبدیل شدهاند و میتوان از آنها استفاده کرد. حتی دیدهام بعضی سریالها و فیلمهای مستند نیز بر مبنای همین کتابها ساخته میشوند. یکی از کارهای خوبی که میشود انجام داد، تبدیل این کتابها به آثار صوتی است.
سازمان زنان با همکاری سازمان ادبیات قرار بود طی یک همکاری با صداوسیما از دوبلورهای صداوسیما و بازیگران معروف برای خوانش و پخش کتابها استفاده کنند که با شروع جنگ، این کار مقداری متوقف شد، اما اکنون با رادیو در حال انجام است.ما به دنبال این هستیم که این کتابها به رمان تبدیل شوند. رمان یکی از مهمترین قالبهایی است که جوانهای امروز بسیار دوست دارند. البته در گذشته نیز همینطور بوده و جوانها به رمان علاقه داشتند. درباره کتابهای دفاع مقدس سفارش کردهایم که در حوزه رمان حتماً کار شود و این کار انجام شده است. من در حوزه رمان آثار بسیار زیبایی دیدهام که بسیاری از حوادث دفاع مقدس میتوانند به رمان تبدیل شوند. گاهی فرد کتابی درباره زندگی خودش مینویسد و گاهی همان زندگینامه را در اختیار یک رماننویس قرار میدهید و او آن را به یک رمان بسیار زیبا تبدیل میکند؛ رمانی که کشش دارد و خواندن آن نیز بسیار خوب است.
در این باره بیشتر بخوانید:
بایدها و نبایدهای روایتگری در جنگ رسانهای + ویدیو