ذبیحالله مسعودینیا، روز یکشنبه در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با اشاره به نگاه بدبینانهای که سالها به این بافت تاریخی وجود داشته است، اظهار کرد: این بافت پیشتر متروکه تلقی میشد و حتی به محلی برای آسیبهای اجتماعی تبدیل شده بود؛ اما باید با برنامهریزی درست، حس تعلق شهروندان به این میراث تاریخی را افزایش داد و چشمانداز روشنی برای آن ترسیم کرد.
توصیه به مسئولان: طرح جامع مدیریتی با محور مشارکت مردم
وی نخستین توصیه خود را معطوف به مسئولان دانست و افزود: لازم است برای شهر تاریخی دهدشت، طرح جامع مدیریتی تدوین شود که یکی از ارکان اصلی آن، مشارکت مردم باشد مسئولان باید در حوزه زیرساختها و آموزش اقدام کنند تا زمینه جلب مشارکت مردمی فراهم شود.
مسعودینیا تأکید کرد: متأسفانه آموزش لازم به جامعه داده نشده است جامعه ما نهتنها آموزش ندیده، بلکه این ظرفیت را نیز تاکنون لمس نکرده است و تا زمانی که این ظرفیت لمس نشود، نمیتوانیم به مردم بفهمانیم که این بافت چه ارزشی دارد.
آموزش و منفعت اقتصادی؛ کلید حس تعلق
این کارشناس باستانشناسی تصریح کرد: مردم منطقه باید از این شهر تاریخی بهره و منفعت اقتصادی داشته باشند و وقتی آموزش و منفعت اقتصادی شکل بگیرد، مردم ناخودآگاه به این بافت تمایل پیدا میکنند، حس تعلق در آنها تقویت میشود و برای آن اهمیت بیشتری قائل میشوند و این اهمیت میتواند بر اقتصاد خانوار جامعه بومی نیز تأثیر بگذارد.
هشدار درباره پروژههای جزیرهای و مدیریت غیرمتخصص
وی در ادامه با انتقاد از وضع موجود گفت: متأسفانه هیچیک از این زیرساختها و بسترهای آموزشی و اقتصادی را نداریم و تنها پشتوانه موجود، دولتی است در برخی موارد نیز شاهد طرحهای مدیریتی غیرمتخصص و پروژههای جزیرهای و کوتاهمدت هستیم که نهتنها کمکی به احیای شهر تاریخی نکرده، بلکه بعضاً به تخریب بیجهت این میراث نیز انجامیده است.
توصیه به شهروندان دهدشتی
مسعودینیا خطاب به شهروندان دهدشتی گفت: برای افزایش حس تعلق، باید ارزش بلادشاپور را بهعنوان یک سرمایه فرهنگی و اقتصادی بشناسیم و مشارکت مردم، آموزش و بهرهمندی اقتصادی، سه ضلع اصلی احیای این بافت تاریخی است؛ بدون این سه، نه نگاه بدبینانه از بین میرود و نه افق روشنی برای بلادشاپور میتوان متصور شد.
به گزارش ایرنا ، بافت تاریخی دهدشت (بلادشاپور) با قدمتی بالغ بر هفت هزار سال، یکی از بزرگترین و شاخصترین بافتهای تاریخی جنوبغرب ایران به شمار میرود. وسعت این بافت پیشتر ۴۴ هکتار اعلام میشد، اما اکنون به دلیل ساختوسازها و تعرضات، به حدود ۳۷ هکتار کاهش یافته است