به گزارش خبرنگار اعزامی ایرنا ، آرمان خدایی اظهار داشت: این مدال برای من خیلی با ارزش است، چون اولین مسابقه و نخستین تجربه بینالمللی من بود و توانستم در همان مسابقه اول مدال نقره بگیرم. البته کاش این مدال طلا میشد. واقعاً دوست داشتم مدال طلا بگیرم و اگر کمی بیشتر میتوانستم خودم را کنترل کنم و استرس و فشار مسابقه را بهتر مدیریت کنم، حتی میتوانستم به مدال طلا برسم. وی ادامه داد: جا دارد از کادر فنی تیم تشکر کنم که خیلی برای ما زحمت کشیدند. همچنین از حسام درویشزاده که گردن من حق دارد. انشاءالله بچهها طلا بگیرند. اگر آنها مدال بگیرند، انگار خودم مدال گرفتهام. ملیپوش ژیمناستیک ایران گفت: امیدوارم این مدال بتواند شرایط ژیمناستیک کشور را بهتر کند. واقعاً خیلی خوشحالم که در اولین تجربه بینالمللیام توانستم به مدال برسم. کسانی که کنار من بودند، همه بالای ۲۰ یا ۳۰ مسابقه شرکت کرده بودند. خودم از آنها پرسیدم و وقتی گفتم این اولین مسابقه من است، واقعاً تعجب کردند. امیدوارم توانسته باشم دل مردم ایران را شاد کنم.
وی درباره نقش پدرش که در قید حیات نیست در موفقیت خود نیز گفت: اگر من اینجا ایستادهام فقط به خاطر پدرم است. تلاشهای پدرم و روحیهای که به من میداد، خیلی برای من مهم بود. با اینکه پنج سال است از پدرم دور هستم، اما واقعاً انگار هر روز کنار من است. همیشه به من روحیه میدهد و هر روز میگوید آرمان، تو میتوانی. وی ادامه داد: پدرم، این مدال را به تو تقدیم میکنم. اولین جایی هم که به ایران برسم، پیش خودت میآیم و این مدال را به تو میدهم. واقعاً شرمندهات شدم؛ کاش میتوانستم مدال طلا بگیرم، اما باز هم از تو میخواهم این مدال را از من قبول کنی. خیلی دوستت دارم پدرم و این مدال تقدیم به تو. دارنده مدال نقره خرک حلقه بازیهای آسیایی ناگویا در پایان گفت: همه ژیمناستیککاران ایرانی توانایی و استعداد کسب مدال المپیک را دارند. انشاءالله همه موفق باشند و ژیمناستیک ایران و همه ورزشهای کشور بتوانند در آینده موفقیتهای بیشتری به دست بیاورند.