به گزارش ایرنا ؛ عبدالحمید ضیایی روز پنجشنبه در آیین پایانی دوره عالی تربیت مربی شاهنامهخوانی و شاهنامهپژوهی در تالار انتظار شهر کرمانشاه، با ابراز خرسندی از حضور در این شهر اظهار کرد: کرمانشاه را دوست دارم و این شهر کهن و باستانی، شکوه و افتخار خود را تنها از گذشته نمیگیرد؛ امروز نیز مهد بزرگانی همچون میرجلالالدین کزازی و هنرمندانی مانند کیهان کلهر و شهرام ناظری است.
وی افزود: کرمانشاه تنها به حماسه و موسیقی محدود نمیشود و در یکی از ساحتهای کمتر شناختهشده این دیار، عارفان و صوفیان بزرگی زیستهاند که متأسفانه آنگونه که شایسته است به آنها پرداخته نشده است.
این پژوهشگر حوزه فلسفه و عرفان با اشاره به مفهوم وطن گفت: وطن گاهی اقلیم و جغرافیاست، اما همیشه در مرزهای جغرافیایی خلاصه نمیشود؛ برای من وطن با شعر رودکی، رباعیات خیام، سماع مولانا، شمس تبریزی و خانقاه ابوسعید ابوالخیر معنا پیدا میکند و همه این میراثهای بزرگ، بخشهایی از وطن فرهنگی ما هستند.
ضیایی ادامه داد: بزرگترین وطن فرهنگی ما شاهنامه است؛ کتابی که باید همواره آن را بخوانیم و در کنار خود داشته باشیم، زیرا شاهنامه کتاب خرد، شادی و آزادی است.
وی با اشاره به اهمیت شادی در فرهنگ ایرانی افزود: فردوسی و مولانا به ما یاد میدهند که غم و سوگواری تنها راه ارتباط انسان با امر قدسی نیست و شادی نیز میتواند راهی برای تعالی و رسیدن به خداوند باشد.
این استاد فلسفه و عرفان گفت: فردوسی با بازگرداندن جایگاه شادی و طرب به فرهنگ ایرانی، در برابر نگاههایی ایستاد که راه رسیدن به خداوند را تنها در سوگواری و عزاداری میدیدند و این بخش از میراث فردوسی نیازمند بازخوانی جدی است.
شاهنامه باید گرهی از مسائل امروز باز کند
ضیایی با تأکید بر اینکه شاهنامهخوانی نباید به تقدیس یک متن کهن محدود شود، اظهار کرد: منظور از شاهنامهخوانی این نیست که در غبار هزاران ساله متون کهن متوقف شویم؛ اگر شاهنامه نتواند مسالهای نظری از امروز ما یا گرهی عملی از ایران معاصر را باز کند، خواندن آن فایدهای نخواهد داشت.
وی افزود: شاهنامه را میخوانیم تا از دل اسطوره، خرد ناب معاصر استخراج کنیم و با مدد گرفتن از زبان فردوسی، لکنتهای فرهنگی امروز خود را درمان کنیم.
این پژوهشگر ادامه داد: شاهنامه باید برای امروز ما زنده باشد و بتواند در شکلگیری اندیشه، فرهنگ و رفتار اجتماعی نسل جدید نقش ایفا کند؛ بنابراین بازخوانی آن باید با نیازهای جامعه امروز پیوند بخورد.
خانه شاهنامه باید آشیانه فعالیتهای فرهنگی کرمانشاه باشد
ضیایی با اشاره به افتتاح خانه شاهنامه در کرمانشاه گفت: چه جایی بهتر از کرمانشاه کهن و باشکوه برای میزبانی از شاهنامه؛ افتتاح خانه شاهنامه اتفاقی ارزشمند است، اما این خانه نباید تنها محلی برای شاهنامهخوانی باشد.
وی افزود: امید و آرزوی ما این است که خانه شاهنامه به سرپناه و آشیانهای برای فعالیتهای ادبی و هنری استان تبدیل شود و جوانان دختر و پسر این دیار که در حوزههایی همچون موسیقی، شعر، نقاشی، نگارگری و خوشنویسی فعالیت میکنند، بتوانند در این مجموعه گرد هم آیند و آثار خود را ارائه و نقد کنند.
این استاد دانشگاه تأکید کرد: خانه شاهنامه میتواند محلی برای گفتوگو، نقد گذشته و تاریخ و آفرینش آثار تازه فرهنگی باشد و از این طریق به توسعه فرهنگمحور در کرمانشاه کمک کند.
فرهنگ گفتوگو نیازمند «مدارا» است
ضیایی در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر ضرورت تقویت فرهنگ مدارا گفت: عمداً از واژه «مدارا» استفاده میکنم؛ زیرا مدارا با شکیبایی و بردباری متفاوت است. گاهی در مفهوم شکیبایی و بردباری این تصور وجود دارد که فرد خود را صاحب حقیقت مطلق میداند و صرفاً دیگران را تحمل میکند.
وی افزود: مدارا از ریشه درایت است و به معنای آن است که تفاوتهای خود با دیگری را بشناسیم، نسبت به آن آگاهی داشته باشیم و در عین حال به دیگری احترام بگذاریم.
این پژوهشگر گفت: جامعهای که میخواهد به فرهنگ و مدنیت برسد، باید گفتوگو با دیگری و احترام به تفاوتها را بیاموزد و خانه شاهنامه میتواند یکی از فضاهای شکلگیری چنین گفتوگویی در کرمانشاه باشد.
ضیایی با قدردانی از ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه و دستاندرکاران این برنامه اظهار کرد: امیدوارم مسئولان فرهنگی استان با همکاری سایر نهادها، از ظرفیت خانه شاهنامه برای توسعه فرهنگ و هنر و تقویت مدارا و مدنیت در این سرزمین استفاده کنند.
وی در پایان با اشاره به یک سخن از کنفوسیوس درباره روشن کردن شمع به جای نفرین کردن تاریکی گفت: به جای آنکه همه مشکلات را ببینیم و به تاریکی لعنت بفرستیم، باید چراغی روشن کنیم و هر یک از ما سهم خود را در روشنایی جامعه ایفا کنیم.
ضیایی سخنان خود را با بیتی از مولانا به پایان برد و بر اهمیت نقش فردی در ایجاد صلح و روشنایی تأکید کرد.
آیین پایانی دوره عالی تربیت مربی شاهنامهخوانی و شاهنامهپژوهی با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران، ادیبان، مربیان و فعالان فرهنگی از استانهای کرمانشاه، ایلام، کردستان، همدان و قم در تالار انتظار شهر کرمانشاه برگزار شد.
در این آیین همچنین خانه شاهنامه کرمانشاه افتتاح شد و از شماری از استادان و چهرههای برجسته حوزه فرهنگ و ادبیات تجلیل به عمل آمد.